ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΟΥ ΑΠΘ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ

Στις 5 Αυγούστου 2025 δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Α’142/05.08.2025) ο νόμος υπ’ αρίθμ. 5224 «Σύσταση νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Ελληνορθόδοξη Ιερά Βασιλική Αυτόνομη Μονή του Αγίου και Θεοβάδιστου όρους Σινά στην Ελλάδα», ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων, ενίσχυση της ασφάλειας στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, διατάξεις για τον αθλητισμό, απονομή ισόβιας σύνταξης σε λογοτέχνες και καλλιτέχνες έτους 2025 και λοιπές ρυθμίσεις» στον οποίο εμπεριέχεται το ΜΕΡΟΣ Γ’ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΑ ΑΝΩΤΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ – ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ Ν. 4957/2022 – ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ. Στα άρθρα 67 έως 70 του μέρους Γ περιγράφονται τα πειθαρχικά παραπτώματα και οι πειθαρχικές ποινές του πάσης φύσεως προσωπικού, αλλά και τα πειθαρχικά παραπτώματα και οι πειθαρχικές ποινές των φοιτητών.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 67, παρ. ια) του νομοσχεδίου: “συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα η παράλειψη άσκησης πειθαρχικής αρμοδιότητας ή η άπρακτη πάροδος της προθεσμίας που προβλέπεται στον νόμο για την άσκηση της ανωτέρω αρμοδιότητας“. Όμως οι Πρόεδροι Τμημάτων και οι Κοσμήτορες μονοτμηματικών σχολών έχουν πρωτίστως «παιδαγωγικό ρόλο» και δεν είναι απλώς πειθαρχικά όργανα. Συνεπώς, η κρίση για το εάν ένα περιστατικό αξίζει πειθαρχικής δίωξης συχνά απαιτεί «σταθμίσεις» και «εκτίμηση του συμφέροντος» του φοιτητή, του Τμήματος και της πανεπιστημιακής κοινότητας γενικότερα. Διαφορετικά όργανα μπορεί να έχουν διαφορετική υποκειμενική εκτίμηση για το ίδιο γεγονός. Επομένως, η υποχρέωση άμεσης πειθαρχικής παραπομπής με απειλή δίωξης θα έθετε υπέρμετρες ευθύνες σε πρόσωπα που δεν έχουν τα μέσα, τις νομικές γνώσεις ή τη νομική προστασία να τις ασκήσουν αντικειμενικά. Επιπλέον, αν η μη παραπομπή θεωρείται αυτόματα πειθαρχικό παράπτωμα, τότε τα όργανα θα λειτουργούν υπό καθεστώς φόβου και όχι κρίσης, και είναι πιθανό να καταφεύγουν σε καταχρηστικές ή αβάσιμες παραπομπές, απλώς για να προστατεύσουν τον εαυτό τους.

Επιπλέον, όσον αφορά το αρθρ. 69 περί πειθαρχικών παραπτωμάτων, η πρόβλεψη για τέλεση αυτών «εντός των εγκαταστάσεων οιουδήποτε Α.Ε.Ι., καθώς και η παροχή συνδρομής προς τρίτους για την τέλεση αντίστοιχων πράξεων εντός των Α.Ε.Ι.», δημιουργεί μία ασάφεια πως ένα όργανο και ιδιαίτερα οι Πρόεδροι Τμημάτων και οι Κοσμήτορες μονοτμηματικών σχολών θα μπορούν να κρίνουν, για τις εκτός του ιδρύματός τους πράξεις, τη σοβαρότητά τους ή με ποιες νομικές γνώσεις ή νομική προστασία θα μπορούν να ασκούν αντικειμενικά πειθαρχικές παραπομπές. Σημειωτέο, ότι σε περιόδους καταλήψεων, παρόλο που αυτές βάση του αρθρ. 69 παρ. δ) είναι παράνομες, πώς ένας Πρόεδρος, ή Κοσμήτορας μονοτμηματικής Σχολής θα διαπιστώνει ποιος/ποια τέλεσε την πράξη που αναφέρεται στην παρ. γ) του ίδιου άρθρου, δηλαδή να ευρεθεί ποιος έπραξε την καταστροφή περιουσίας του Α.Ε.Ι., κινητής ή ακίνητης, που χρησιμοποιείται από το Α.Ε.Ι. ή μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας ή αντίστοιχα όσα αναφέρονται στην παρ. ζ) του ίδιου άρθρου, δηλαδή να ευρεθεί ποιος/ποια με οποιονδήποτε τρόπο τέλεσε το αδίκημα της ρύπανσης των στεγασμένων ή ανοικτών χώρων του ιδρύματος, συμπεριλαμβανόμενης και της ηχορύπανσης;

Βάση αυτών που αναλύθηκαν παραπάνω και αναφέρονται στα άρθρα 67 έως 70, εκφράζουμε τον έντονο προβληματισμό μας για την σκοπιμότητα και δυνατότητα υλοποίησης όσων προβλέπει ο νόμος υπ’ αρίθμ. 5224 (ΦΕΚ Α’142/ 05.08.2025) και αφορούν τα πειθαρχικά παραπτώματα και πειθαρχικές ποινές τόσο για το προσωπικό, όσο και για τους φοιτητές.

Κοσμητεία Σ.Θ.Ε., 29/08/2025